گفتوگوی روزنامه «همدلی» با احمد بخارایی به بهانهی بیانیهی جمعی از جامعهشناسان در دفاع از اعتراضات مردم در دی ۱۴۰۴ | منتشر شده در ۴ بهمن ۱۴۰۴ | نمایش گزارش | مجموعهی نظام سیاسی ما نگاه مثبت و معنایی به علم نداشته است. حالا علم، چه در حوزهی جامعهشناسی باشد یا اقتصاد یا سیاست، متأسفانه در یک چهارچوب ایدئولوژیک مسائل را طی این بیش از چهار دهه دیده و بررسی کرده است. به همین خاطر هیچوقت اقبالی به سمت جامعهشناسان، اقتصاددانان و عالمان علوم سیاسی نبوده و ما طی چهار بند در این بیانیه به موضوعاتی پرداختیم؛ از جمله اعتراضات به حقی که در جریان است و باید به آن توجه شود و اینها حق مردم است که اعتراض کنند؛ و ما کنارشان ایستادهایم. در نهایت هم اشاره کردیم که متأسفانه از ظرفیت جامعهشناسی در این مملکت استفاده نمیشود که این هم بازمیگردد به آن نگاه ایدئولوژیکی که در بین نظام سیاسی ما ریشه دوانده و ساختاری شده؛ و گاه این نگاه ایدئولوژیک در حد افراطی به یک توهم نزدیک شده است که متأسفانه گریبان بسیاری از عناصر نظام سیاسی ما را گرفته است. راجع به بیانیهای که با تأخیر منتشر شد...
احمد بخارایی: حدود ده روز از اعتصاب سراسری کامیونداران سپری میشود. این رانندههای فهیم، درک کردهاند که «مطالبهگری» تنها راه رسیدن به مقصود است. اینها فهمیدهاند که در نظام تبعیضآلود جمهوری اسلامی، اگر سکوت کنی باختهای و «سکوت» و تسلیم، همان چیزی است که حاکمیت طلب میکند. قشرهای دیگر اجتماعی هم لازم است بدانند که راه رهایی عبارت از «مطالبهگری» است. اعتصاب کامیونداران، فریاد علیه بیعدالتی و شکاف عظیم طبقاتی است. چگونه میشود در یک کشور در شمال پایتختش، برخی منازل اجارهی ماهیانهشان به «دلار» اخذ شود و در جنوب همان شهر، بیخانمانها رها در خیابان و خانوادهها در فقر بهسر برند؟! سکوت در مقابل بیعدالتی، تقویتکنندهی «تبعیض» و تشدیدکنندهی «فقر» و ناداری است و آنان که مماشات و سکوت میکنند همیاران و زمینهساز ظالم و ظلماند!
گزارش مجلهی تجارتفردا دربارهی پیآمدهای اجتماعی فقر در ایران با همکاری احمد بخارایی، جامعهشناس خط فقر (تهران): ۵۵،۰۰۰،۰۰۰ تومان حداقل دستمزد: ۱۷،۰۰۰،۰۰۰ تومان نرخ فقر مطلق: ۳۵٪ جمعیت کشور سهم مسکن از درآمد: ۵۰٪ تا ۷۰٪ اختلالات روانی (کلانشهرها): ۳۷٪ خروجی طبقه متوسط: ریزش سالانه ۲ میلیون نفر به دهکهای فقیر احمد بخارایی: در تقویم اقتصادی ایران، فقر دیگر یک عارضه موقت نیست، بلکه به یک خصیصه ساختاری تبدیل شده است. امروز جامعه ایران دچار نوعی «خستگی تطبیقی» شده؛ فرآیندی که در آن انسان ایرانی برای حفظ بقای بیولوژیک، استانداردهای انسانی، فرهنگی و هویتی خود را تعلیق کرده است. گزارشهای سازمان غذا و کشاورزی (FAO) تا پایان سال ۲۰۲۵ میلادی، نشاندهنده یک بحران سلامت عمومی است؛ وقتی ۵۰ درصد کودکان در مناطق محروم لبنیات مصرف نمیکنند، ما در حال تولید نسلی با سوءتغذیه فیزیکی و ذهنی هستیم. این همان «فقر قابلیتی» است؛ یعنی فرد نهتنها امروز فقیر است، بلکه توانایی خروج از فقر در آینده را نیز از دست میدهد. باید میان تابآوری و انفعال تمایز قائل شد. تابآوری در علوم ا...
گفتوگوی پایگاه خبری تحلیلی «فرارو» با احمد بخارایی دربارهی علل «اعتراضات و ناآرامیهای دی ۱۴۰۴» | منتشر شده در ۱۸ دی ۱۴۰۴ | نمایش گزارش | احمد بخارایی: «یکی از این عوامل بعد سیاسی بود که در انتخابات دیده شد؛ زمانی که مردم با عدم مشارکت در انتخابات مجلس یا مشارکت کم در انتخابات ریاستجمهوری، مسئله سیاسی را بروز دادند. مسئله اقتصادی نیز مشکلی عینی و ملموس در هر جامعهای است و در جامعه امروز ایران جامع و واضح است. مشکل اقتصادی زمانی اوج گرفت که مشکل ارز، طلا و دلار بهصورت بسیار افسارگسیخته و بیرویه شروع به افزایش کرد.» «درواقع مشکلات مختلفی وجود داشت؛ از مشکلات جنسیتی و قومیتی تا سیاسی و اجتماعی، و این مشکل اقتصادی حکم جرقه داشت. نمیتوانیم تاثیر عامل اقتصادی را در بروز اعتراضات کمرنگ ببینیم، اما این اعتراضات تکعاملی نیست. به همین خاطر شما در آبدانان مشاهده میکنید که وقتی هم قومیها و هم شهریها آسیب میبینند یا کشته میشوند، اعتراض فراتر از مقوله اقتصاد میشود و به همین دلیل، آنان زمانی که به فروشگاه وارد میشوند، در حالی که انتظار میرفت کیسههای برنج را با خود ببرند، آن را به ز...
گفتوگوی «باریخ نیوز» با احمد بخارایی، جامعهشناس دربارهی اعتراضات خونین دی ۱۴۰۴ در «اندیشکده آیندهاندیشی سیمرغ» | منتشرشده در ۰۸ بهمن ۱۴۰۴ | نمایش گزارش | احمد بخارایی: در این گفتوگوی مفصل اشاره داشتم که با وجود و استمرار خشونتهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حاکمیت و نظام سیاسی علیه مردمان این سرزمین، در آیندهای نه چندان دور شاهد بروز اعتراضات خشونتبار نوینی خواهیم بود. ❓ریشه اعتراضات دیماه را چگونه باید واکاوی کرد؟ آیا صرفاً بحث اقتصادی در این وقایع عامل اصلی بود یا موضوعات دیگری هم در آن دخیل بودند؟ قبل از هر چیز باید به این نکته توجه داشت که رخدادهای اجتماعی هیچگاه تکعاملی نیستند؛ به بیان دیگر، هیچ پدیدهای مونوکوزال نیستند بلکه مالتیکوزال، یا چند علیتی است و بر همین اساس وقایع اخیر نیز از این قاعده مستثنی نیستند. ممکن است شروع این رخدادها، جرقه اقتصادی بوده باشد و قیمت ارز، سکه، تورم و ... بر آن تاثیر گذاشته باشد اما این تنها یکی از عوامل بود. عوامل اقتصادی و معیشتی که مدتها گریبان مردم را گرفته بود، همراه با سردرگمی ناشی از نابسامانیهای اقتصادی گذشته، بستری برای ...